Վահան Տերյան

ՀԱՆԴԻՊՈԻՄ

Անհայտ կողմերից անտես թևերով,

Հրաշքով անուշ դու վերադարձար,

Շուրջըս փռեցիր քո վիշտը պայծառ,

Գգվեցիր հագիս տխուր խոսքերով...

Հիվանդ կարոտիս հրաշք-երազում

Թվաց, որ դու էլ թույլ ես ու վհատ,

Որ դու էլ ես իմ կարոտով հիվանդ,

Որ քո սիրտն էլ է հրաշք երազում...

Պարզեցինք իրար սրտներըս տխուր

Եվ չըպահեցինք արցունքներըս տաք,

Մեր տխրությունը մեղմ էր և հստակ,

Ու շուրջն աշխարհը և՛ կար, և՛ չկար...

1909