Վահան Տերյան

ՍԵՎ ՇՈԻՇԱՆ

Դառը կյանքի խավարում,

Ուղիներում իմ դաժան

Սրտիս ժըպտաց քո հեռուն,

Տխուր ծաղիկ, սև շուշան։

Շարժումներըդ երերուն

Եվ հայացքըդ վշտագին.

Վհատության օրերում

Կախարդեցին իմ հոգին։

Ես սիրեցի մենավոր

Տխրությունը քո անխոս,

Ուղիներում հեռավոր

Արշա լուսվող ււև փարոս։

Մոլորումիս գիշերում

Հոգիս գերեց մի նշան,

Դու ես այստեղ ու հեռվում,

Ցնո՛րք ծաղիկ, սև շուշան...

1908