Վահան Տերյան

* * *

Գարնան լուսե ամպի նման՝

Այս խավար կյանքում

Դու նետել ես մի թովչական

Ժպիտ իմ հոգուն։

Մոլոր սրտիս տառապանքի

Անլույս աշխարհում

Դու վառել ես մի այլ կյանքի

Արևոտ հեռուն։

Դրոշմել ես բոցե կնիք

Մեռած իմ հոգում.

Դո՛ւ իմ հավատ, իմ հայրենի՛ք,

Դո՛ւ իմ փրկություն...

1911