Վահան Տերյան

* * *

Ես չեմ հիշում՝ ե՞րբ և ո՞ւր

Հանդիպեցի քեզ, ու դու

Վրդովեցիր համր ու լուռ

Հանգստությունն իմ հոգու...

Գիտեմ, գիտեմ այս աղոտ

Երկրում քեզ չեմ գտնելու,—

Դու անհայտ ես, անծանոթ,

Դու հեռո՜ւ ես, դու հեռո՜ւ...