Վահան Տերյան

* * *

Այստեղ ամեն օր տխրությամբ երկար

Իմ սիրտը քեզ է երազում, և այն,

Եվ այն, որ չըկա՜ր, և այն, որ չըկա՜ր...

Ա՜խ, գուցե կար, բայց արդեն հավիտյան,

Հավիտյան հեռու, հեռու է անհաս —

Եվ դարձել է սուտ, թվում է երազ...