Վահան Տերյան

ԳԱՐՆԱՆ ԵՐԵԿՈ

Անհուն երկնքի կապույտ աշխարհում

Մի քնքուշ թռչուն իր նուրբ ու բարակ

Թևերն է փռում.

Եվ մեկը անտես, շարժումով արագ,

Ոսկի է մաղում, գոհար է ցրում

Կապույտ դաշտերում...

Այրում են սիրտըս անբարբառ երգեր,

Դողում են շուրջըս անխոս, դյութական

Եվ նրբին ձեռքեր

Ինձ են որոնում տենչով կուսական...

Լո՜ւռ... Սիրո համար էլ չըկան երգեր,

Էլ խոսքեր չըկան...