Վահան Տերյան

ՑՆՈՐՔ

Ինձ չես սիրում, ուրիշին,

Ուրիշին ես սիրում դու —

Եվ անզոր է ու չնչին

Քո դեմ տանջանքն իմ հոգու։

Դու անցնում ես ամեն օր,

Անցնում՝ ինձ չես նկատում,—

Եվ դարձել եմ ես սովոր

Քամահրանքիդ անհատնում։

Քեզ խոնարհ՝ ամեն անգամ

Գլուխ եմ տալիս խոնարհ,

Բայց ես աղքատ եմ այնքան,

Այնքան թշվառ քեզ համար։

Ամենքինն ես, իմը չես,

Ամենքին ես սիրում դու.

Ա՛խ, ոսկով են գնում քեզ,

Անհաս ցնորք իմ հոգու...