Վահան Տերյան

ՕՏԱՐՈԻՀՈԻՆ

Դառնություն է լցված ու թախիծ

Քեզ օտար պոետի երգերում,—

Ո՞ր կողմից եկար դու, որտեղի՞ց

Նետեցիր քո նետերն իմ հեռուն։

Մթամած օրերիս տանջանքում

Արեգակ տենչացի, և ահա,

Քո խավարն է փռված իմ հոգում,

Քո գգվանքը, և՛ չար, և՛ ագահ...

Ճչում եմ՝ հեռացի՛ր, բայց արդեն

Քմծիծաղն է ծաղկում քո դեմքին.

Ո՞վ ես դու, որ անզոր եմ քո դեմ

Եվ գերի դիվային քո կամքին...

Դառնություն է լցված և թախիծ

Քեզ օտար պոետի երգերում.—

Ո՞ր կողմից դու եկար, որտեղի՞ց

Նետեցիր քո նետերն իմ հեռուն...