Վահան Տերյան

* * *

Գայլերն են ոռնում... քամին է շաչում...

Կալանավորը նայում է հեռուն —

Մարդիկ լռել են, պատերն են լռում,

Անվերջ ու անվերջ շղթան է հնչում։

Կարծես թե քամին նոցա է կանչում,

Քամին պատմում է նրան մի գաղտնիք,

Գայլերն են ոռնում, լռել են մարդիկ,

Անվերջ ու անվերջ շղթան է հնչում։

Քամին քուն մտած մարդկանց է կանչում,

Ահավոր քամին դռներն է թակում,

Գալարվում, լալիս, անվերջ հեկեկում,

Անվերջ ու անվերջ շղթան է հնչում...

Քնած են մարդիկ, գայլերն են ոռնում,

Քամին է թակում դռները մարդկանց,

Բորբոքիր, վառվիր, ազատության բոց,

Զարթնեցեք, մարդիկ, գայլերն են գոռում...