Վահան Տերյան

* * *

Իմ դուռը բաց է, եկե՛ք բոլոր

Անուղիներըդ, բաց է հոգիս,

Ով թափառում է ուղեմոլոր.

Ում սիրտը չունի քուն ու հանգիստ...

Ում հոգին խոց է, ում օրը` մութ,

Ում տխրությունը դառն է ու խոր,

Վառ է իմ բոցը, կանչըս՝ անսուտ,

Եկե՛ք բոլորըդ — որբ ու անզոր։

Ես էլ անգետ եմ, մոլոր ձեզ պես,

Մոլոր ու որբ եմ չարիքի դեմ,

Բայց միշտ ձեզ հետ եմ, եղբայր եմ ձեզ,

Ձեզ պես անզոր եմ, ձեզ պես անզեն։

Հոգիս բացված է ծաղկի նման,

Իմ սերը խորն է և անսպառ,

Չէ՞ որ լոկ սերն է, սերն է վահան,

Եվ սիրտն է, սիրտն է սրտին ասպար...