Վահան Տերյան

* * *

Դու քնած ես քո տաքուկ անկողնում

Եվ արև բախտի երազ ես տեսնում

Դուրսը բքաբեր քամին է տոնում,

Դուռ ու լուսամուտ ձյունով է լցնում...

Դու քնած ես քո տաքուկ սենյակում,

Ւսկ ես ցուրտ ձմռան բուք ու հողմի մեջ

Խենթ հեկեկանքով դռներն եմ թակում,

Քո փակ դռները անվերջ ու անվերջ։

Դու ինձ չես տեսնում լուսե երազում,

Դու ինձ չես լսում ձմռան փոթորկում,

Ես մութ գիշերում քե՛զ եմ երազում,

Բուք ու հողմերում ես քե՛ղ եմ երգում...

1907