Վահան Տերյան

ՀՐԱՇՔ-ԱՂՋԻԿ

Հրաշք-աղջիկ, գիշերների թագուհի,

Ճառադայթող քո աչքերով դու եկար,

Ոսկե բոցով լցրիր հոգին իմ տկար,

Հրաշք-աղջիկ, ցնորքների դիցուհի...

Կախարդ լուսնի հրապուրող շողի պես

Դու ժպտացիր գուրգուրանքով սեթևեթ,

Ազատ սիրտըս շղթայեցիր առհավետ,

Հրաշք-աղջիկ, դո՛ւ, միշտ հաղթող ու միշտ հեզ։

Դու մի ցավոտ հիացումի երգ գիտես,

Քո ժպիտում կա խորհուրդի մի փայլանք,

Քո աչքերում կա մի անանց զմայլանք.

Դու չըմեռնող մի վայելքի խոսք գիտես...

Հրաշք-աղջիկ, անհայտ երկրի մանուշակ,

Գիշերային արեգակի ճառագայթ,—

Դու իջնում ես՝ կարող, որպես մահու խայթ,

Քնքուշ, որպես անդարձ բախտի հիշատակ...

1906